O Intytucie Łukasiewicz - IMBiGS

war_ikon4.jpg

Działalność Instytutu od początku ukierunkowana na potrzeby polskiego rynku maszyn oraz surowców i wyrobów budowlanych przyczyniła się do rozbudowy potencjału wytwórczego polskiej gospodarki i ugruntowała pozycję Łukasiewicz-IMBiGS na rynku.

 

Kalendarium

1951 Instytutu Organizacji i Mechanizacji Budownictwa

Podstawą powstania IOMB była ustawa z dnia 8 stycznia 1951 r. o tworzeniu instytutów naukowo-badawczych dla potrzeb gospodarki narodowej (Dz.U.R.P Nr 5, poz. 38). Instytut funkcjonował już od 1 stycznia 1951 r. Usankcjonowano to zarządzeniem Ministra Budownictwa Przemysłowego z 24 kwietnia 1951 r., które ukazało się w Monitorze Polskim Nr A-59 poz.783. Intencją było stworzenie instytutu zajmującego się problematyką organizacji, mechanizacji i ekonomiki budownictwa, który mógłby uzupełnić braki rozeznania naukowego w rozwijającym się budownictwie polskim, a wyniki jego prac naukowo-badawczych powinny wpłynąć na zwiększenie wydajności pracy, skrócenie terminów realizacji budów i obniżenie kosztów inwestycji. Siedzibą Instytutu mieściła się przy ul. Filtrowej 1.

1973   Instytutu Mechanizacji Budownictwa

Po wyodrębnieniu ze struktury IOMB zakładów obszaru organizacji i ekonomiki budownictwa, z których stworzono Instytut Organizacji, Zarządzania i Ekonomiki Przemysłu Budowlanego – późniejszy ORGBUD, i połączenia pozostałych zakładów z obszaru mechanizacji budownictwa z pracowniami Centralnego Ośrodka Badawczo-Rozwojowego ZREMB, z dniem 1 stycznia 1973 r. powstał IMB. Intencją było utworzenie silnej jednostki integrującej i koordynującej całą działalność naukowo-badawczą, rozwojową i wdrożeniową w dziedzinie mechanizacji procesów budowlanych oraz rozwoju maszyn i urządzeń dla budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych. Siedzibą główną były zabudowania przy ul. Racjonalizacji 6/8.

1986   Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego

Do IMB przyłączono od 1 października 1986 r. Centralny Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Przemysłu Kruszyw Budowlanych z Warszawy, a od 31 grudnia 1986 r. Zakład Górniczo-Technologiczny IMMB w Kielcach. Było to efektem reorganizacji tego obszaru przemysłu. Przez przyłączenie tych jednostek wzmocniono zakłady naukowe Instytutu zajmujące się badaniami kruszyw i kamienia naturalnego. Od tego momentu siedziba Instytutu mieści się przy ul. Racjonalizacji 6/8 w Warszawie.

1989   Przekształcenie statusu IMBiGS

Instytut przekształcono w jednostkę badawczo-rozwojową o międzyresortowym zakresie działania.

2002   Przyłączenie do IMBiGS jednostek IINTE i IGO

14 maja 2002 r. włączono w strukturę IMBiGS Instytut Informacji Naukowej Technicznej i Ekonomicznej z Warszawy oraz Instytut Gospodarki Odpadami z Katowic, który jako Centrum Gospodarki Odpadami staje się oddziałem zamiejscowym IMBiGS w Katowicach przy ul. Kossutha 6. Poszerza to znacznie możliwości naukowo-badawcze Instytutu w zakresie problematyki ochrony środowiska oraz upowszechniania informacji.

2007   Przyłączenie do IMBiGS jednostek Tekoma i Koprotech

20 czerwca 2007 r. włączono w strukturę IMBiGS Ośrodek Badawczo-Rozwojowy Podstaw Technologii i Konstrukcji Maszyn „TEKOMA” oraz Ośrodek Badawczo-Konstrukcyjny „KOPROTECH”. Sfera działalności naukowo-badawczej Instytutu poszerzyła się o obszar automatyzacji procesów montażu i obróbki ubytkowej.

2019    Przyłączenie do Sieci Łukasiewicz.

1 kwietnia 2019 włączono strukturę IMBiGS do Sieci Badawczej Łukasiewicz. Sieć Badawcza Łukasiewicz to unikatowa w skali kraju, trzecia pod względem wielkości w Europie sieć instytutów badawczych przygotowana merytorycznie i organizacyjnie do prowadzenia działalności badawczej i wdrożeniowej. Prace B+R prowadzone w Łukasiewiczu odpowiadają na takie wyzwania społeczne, jak Zdrowie, Zrównoważona Gospodarka i Energia, Inteligentna Mobilność oraz Transformacja Cyfrowa. Łukasiewicz dostarcza atrakcyjne, kompletne i konkurencyjne rozwiązania technologiczne. Oferuje biznesowi unikalny system „rzucania wyzwań”, dzięki któremu grupa 4 500 naukowców w nie więcej niż 15 dni roboczych przyjmuje wyzwanie biznesowe i proponuje przedsiębiorcy opracowanie skutecznego rozwiązania wdrożeniowego.

 

Instytut Organizacji i Mechanizacji Budownictwa (IOMB), z którego wyłonił się dzisiejszy Sieć Badawcza Łukasiewicz (Łukasiewicz - IMBiGS), powołany został sześć lat po wojnie, której niszczycielskie ślady były powszechnie jeszcze bardzo odczuwalne. Stąd powstała potrzeba utworzenia państwowego instytutu, który zajmowałby się tworzeniem podstaw rozwoju najważniejszych elementów ówczesnego budownictwa, a więc jego organizacji i mechanizacji. IOMB, pomimo trudności związanych z tworzeniem własnego zaplecza materiałowo-technicznego oraz doborem odpowiedniej kadry naukowej, od początku uczestniczył w realizacji zadań, jakie przed nim postawiono.

W pierwszych latach działalności, Instytut opracowywał i wykonywał prace naukowo-badawcze w dziedzinie organizacji i mechanizacji budownictwa, mające na celu postęp techniczny i ekonomiczny.

W szczególności do zadań Instytutu należało:

  • prowadzenie badań technicznych i ekonomicznych w zakresie organizacji budownictwa oraz produkcji pomocniczych dla budownictwa;
  • prowadzenie badań technicznych i ekonomicznych w zakresie mechanizacji produkcji budowlano-montażowej i produkcji zakładów pomocniczych oraz konstrukcji prototypów maszyn, sprzętu i narzędzi budowlanych
  • prowadzenie badań w zakresie ekonomiki przedsiębiorstw budowlano-montażowych i produkcji pomocniczej
  • stawianie wniosków i inicjowanie wykonania nowych typów maszyn budowlanych przez przemysł krajowy oraz inicjowanie typizacji elementów maszyn budowlanych.

 

Poza działalnością naukową prowadzono też konsultacje, wykonywano ekspertyzy oraz inne prace techniczne. Powstawały stacje normatywno-doświadczalne zbierające dane z różnych budów. Powołano Specjalne Grupy Robocze IOMB, które zostały oddelegowane do wsparcia budowniczych Huty im. Lenina w Nowej Hucie i Huty im. Bieruta w Częstochowie.

 

Instytut współdziałał przy wznoszeniu obiektów przemysłowych, tj.: fabryki w Ogrodzieńcu, Huty Pokój w Rudzie Śląskiej, Huty Baildon w Katowicach, Huty Stalowa Wola, Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, Elektrociepłowni na Żeraniu, Suchego Doku w Gdyni, Stadionu X-lecia w Warszawie, Hali Sportowo-Widowiskowej w Katowicach, Elektrowni w Kozienicach i w Bełchatowie oraz przy uruchomieniach nowo powstałych inwestycji np. przy rozruchu  Rurociągu Płockiego, płuczki węglowej w Kopalni Walenty-Wawel oraz ujęcia wodnego na Wiśle w Warszawie i Zalewu Czorsztyńskiego.

PałacKultury.jpg

 

W 1961 r. IOMB zatrudniał ponad 500 osób. W skład Instytutu wchodziło: 11 zakładów naukowo-badawczych, 10 ośrodków naukowo-badawczych, 9 stacji naukowo-badawczych w: Bydgoszczy, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Wrocławiu, Łodzi, Poznaniu, Warszawie i Służewcu.

W latach sześćdziesiątych Instytut, pod względem wielkości udziału w pracach naukowo-badawczych z zakresu ekonomiki budownictwa plasuje się na pierwszym miejscu wśród resortowych instytutów naukowo-badawczych. Mówi się wtedy o „szkole ekonomiki budownictwa IOMB”, jako jednym z głównych centrów myśli ekonomicznej w budownictwie.

Jednymi z pierwszych działań Instytutu w latach pięćdziesiątych w dziedzinie mechanizacji budownictwa było doprowadzenie do właściwego użytkowania aktualnego parku maszyn, bardzo podówczas zróżnicowanego i przypadkowego. Chodziło przy tym o właściwą obsługę maszyny, jej naprawy, jak również o właściwe zastosowanie maszyn do procesu budowlanego. I dlatego opracowywano przede wszystkim instrukcje obsługi, które były wielką pomocą dla użytkowników maszyn przyczyniając się również do zwiększenia bezpieczeństwa pracy.

Prace naukowo-badawcze prowadzone w Instytucie dot. rozwoju maszyn budowlanych obejmowały przede wszystkim badania prototypów maszyn ukierunkowane na usprawnienia ich konstrukcji i ocenę przydatności dla budownictwa, a wykazane w trakcie badań niedomagania były niezwłocznie korygowane przez konstruktorów przed uruchomieniem produkcji seryjnej. W latach 1958-1976 w Instytucie opracowano blisko 2000 analiz wynikających z tych badań.

Towarzyszyły tym działaniom opracowania metodyczne w zakresie programowania badań maszyn, rozwoju metod badawczych i techniki pomiarowej oraz rozwój bazy badawczej instytutu. Opracowano również podstawy i zasady obsługi technicznej i napraw maszyn. Powstały m.in. instrukcje dotyczące napraw planowo-zapobiegawczych, robót zimowych, sporządzania dokumentacji technologicznej z uwzględnieniem mechanizacji itp. Ogółem opracowano i wdrożono blisko tysiąc instrukcji.

 

Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego aktualnie:

  • lider w innowacyjnych rozwiązaniach łączących zrównoważoną gospodarkę surowcami i wyrobami z automatyzacja i robotyzacją procesów produkcyjnych
  • ceniony partner dla firm szczególnie z sektora małych i średnich przedsiębiorstw w kraju i za granicą
  • bogate doświadczenie i kompetencje,
  • doskonała orientacja w potrzebach biznesu
  • aktywność w europejskiej przestrzeni badawczej i udział w międzynarodowych projektach finansowanych z budżetu Unii Europejskiej

 

Obecnie działamy w obszarach:

  • mechanizacja budownictwa (automatyzacja i robotyzacja)
  • konstrukcje tymczasowe
  • materiały budowlane
  • termo i hydroizolacje (instalacje przemysłowe i w budownictwie)
  • górnictwo skalne
  • surowce mineralne
  • gospodarka odpadami
  • budownictwo modułowe

 

Współpraca z MŚP

Enterprise Europe Network to największa na świecie sieć wsparcia biznesu oraz platforma do promowania i poszukiwania technologii produktów lub usług w Europie i poza nią. Sieć stworzona została w odpowiedzi na potrzeby sektora małych i średnich przedsiębiorstw, jednak z jej wsparcia korzystać mogą również duże firmy, ośrodki naukowo-badawcze oraz uczelnie. Istotnym aspektem działania EEN jest ogromny potencjał w nawiązywaniu bezpośrednich kontaktów z ośrodkami Sieci na całym świecie oraz wysoki standard usług świadczonych klientom niezależnie od tego, w jakim regionie funkcjonują.

Główne cele funkcjonowania Enterprise Europe Network:

  • podnoszenie konkurencyjności przedsiębiorstw
  • promocja i transfer technologii
  • rozwój innowacyjnościwsparcie w internacjonalizacji przedsiębiorstw. 

Obecnie sieć EEN tworzy ponad 600 ośrodków z krajów Unii Europejskiej, jak również krajów trzecich, takich jak Chiny, Indie, Japonia, Korea Południowa czy Wietnam, afiliowanych przy rozmaitych organizacjach otoczenia biznesu, wspierających rozwój gospodarczy, takich jak izby przemysłowo-handlowe, agencje rozwoju regionalnego, centra wspierania przedsiębiorczości, uczelnie wyższe oraz – jak nasz ośrodek – instytuty badawcze. Ośrodki Enterprise Europe Network powiązane są ogromnymi bazami danych, które umożliwiają dzielenie się wiedzą, pozyskiwanie partnerów biznesowych oraz transfer technologii we wszystkich krajach zrzeszonych w sieci. Źródłem finansowania działalności ośrodków sieci są środki unijne oraz fundusze pochodzące z budżetu państwa. Uczestnictwo w sieci jest darmową, często skuteczną reklamą oraz możliwością dostępu do usług i wydarzeń, które zazwyczaj są odpłatne.